Week 29, 2026 – Bekisting geplaatst, beton gestort, poeren zichtbaar
Maandag 13 juli, net na half negen ’s ochtends. De wapenkorven van vorige week zijn niet langer open naar de lucht — ze zijn ingesloten in stalen en houten bekistingsdozen. Arbeiders bevestigen nog de laatste panelen op de voorste rij, boren bouten door de dooswânden, terwijl de volgende rij al volledig staat over de hele put. De bekisting is de mal: zodra het beton erin gaat, bepalen deze dozen de exacte vorm van elke poer. Het blauwe zeil op de voorgrond markeert mijn vaste uitkijkpunt — net hoog genoeg om de hele site in één oogopslag te overzien.
Vanaf straatniveau op dezelfde dag geeft een wijdere hoek de overgang tussen fases weer. In de rechter voorgrond zijn sommige poeren al ontbekist en uitgehard — ronde betonnen bases met bosjes geel-bekapte wapeningsstompen, het vroege gedeelte van het raster klaar. Tussen de poeren in is een groot plat wapeningsmat direct op het zand gelegd, het begin van de grondbalkvapening die de poeren samenvoegt tot één funderingsplaat. Tegen de bouwkeet op de achtergrond wachten stapels ontbekistingspanelen om naar de volgende sectie te worden verplaatst.
Op donderdagochtend de 16de is de transformatie voltooid. De bekisting is verdwenen en wat rest zijn rijen solide grijze gewapend-betonnen poeren — strakke rechthoekige blokken die boven het zand uitsteken, elk met een wapeningsnet op hun platte bovenkant en verticale staalstompen die omhoog reiken naar waar de grondbalken zullen komen. Je kunt de poeren tellen vanaf de straat en het kolomraster van het gebouw daarboven beginnen te traceren. Na weken van wapenkorven en nat beton en bekisting ziet de fundering voor het eerst eruit als iets permanents. Het Circulus-gebouw begint zijn plek in de grond in te nemen.
